Loading color scheme

Park Przy Bażantarni z uwagi na niewielki obszar oraz znaczną izolację od pozostałych układów zieleni miejskiej, otoczenie terenami zurbanizowanymi, należy uznać za miejsce przeznaczone głównie do wypoczynku lokalnych społeczności.

Park przy Bażantarni leży między ulicami Przy Bażantarni i Jeżewskiego. Składa się z dwóch odrębnych części: fragmentu leśnego o powierzchni 1,43 ha oraz części parkowej o powierzchni przekraczającej 4 hektary.

Historia Parku przy Bażantarni jest nierozerwalnie związana z dawnymi szlakami komunikacyjnymi – przede wszystkim ulicą Nowoursynowską. Ta ulica to pozostałość bardzo starego szlaku, ponieważ biegł tędy stary szlak książąt mazowieckich prowadzący do warowni – Czerska (pocz. VII w.), zwany Traktem Czerskim. Przebiegał on dalej przez Lublin na Ruś, a na północ - przez Warszawę nad Bałtyk. W rejonie dzisiejszej ulicy Puławskiej biegł inny trakt, który łączył się z Traktem Czerskim w okolicach Góry Kalwarii. Budowa kolei wilanowskiej w 1891 r. spowodowała utratę znaczenia tych dawnych szlaków komunikacyjnych. W rejonie dzisiejszego Pałacu Natolin funkcjonował drewniany pałacyk myśliwski Bażantarnia - zbudowana w 1780 roku przez hrabiego Augusta Czartoryskiego a także Dwór Kabaty.
Sama wieś Kabaty leżała po lewej stronie dzisiejszej ulicy Relaksowej na skraju skarpy wiślanej. W XVIII w. istniała również wiejska droga łącząca wieś Kabaty z wsią Moczydło.

Historia Dworu Kabaty sięga  1721 roku, został wybudowany przez Elżbietę Sieniawską z Lubomirskich W 1864 wieś włączono do gminy Wilanów. W 1951 roku wraz z Wilanowem Kabaty zostały wchłonięte przez Warszawę.

Nazwa Kabaty pochodzi od wierzchniej części odzieży w XV-XVII w. – kabat oznaczał kurtkę, kaftan ze skóry podbitej podszewką lub futrem. Istnieje przekaz mówiący, że Jan  Sobieski osiedlił w Kabatach kilku Turków spod Wiednia, co tłumaczyłoby pochodzenie nazwy wsi.
Współczesna historia Kabat rozpoczyna się w 1989 roku, kiedy to zasiedlono pierwsze bloki przy ulicy Rosoła.

Alei Kasztanowa łączyła dawne wsie: Moczydło i Kabaty. Kasztanami kazał tę wiejską drogę obsadzić w 1815 roku car Aleksander I. Dziś niektóre okazy drzew mają około 200 lat i 30 metrów wysokości. Rosną tu także inne gatunki, jak: głóg jednoszyjkowy, grusza pospolita, potężne topole białe czy dąb szypułkowy. Po prawej stronie Alei kasztanowej, czyli w obecnym Parku przy Bażantarni - dostrzeżemy zagłębienia – to wyrobiska po kopaniu gliny m.in. używanej do wyrobu cegieł dla potrzeb budowy Pałacu w Natolinie. Za drzewostanem istnieją zabudowania parafii Bł. Władysława z Gielniowa (polski poeta, pieśniarz średniowieczny – zm. w 1505 r.). Wzdłuż Alei Kasztanowej ciągnie się ulica Kazimierza Jeżewskiego (zm.1948 r.) – był to polski pedagog i działacz oświatowy, pomysłodawca rodzinnych domów dziecka tzw. Gniazd Sierocych. Teren pomiędzy Parkiem przy Bażantarni ulicą Rosoła jest własnością rodziny Karniewskich, którego historia sięga czasów powstania styczniowego, co upamiętnia drewniany krzyż z 1864 roku i jego replika z 1909 roku postawiona przy ulicy Rosoła.

W parku przy Bażantarnii znajdują się dodatkowe miejsca, które sprzyjają wypoczynkowi oraz inne obiekty użyteczności publicznej.

Plac zabaw jest częścią parku Przy Bażantarni, mieszczącego się obok Alei Kasztanowej, wzdłuż której znajduje się ścieżka przyrodnicza.

Plac podzielony na trzy strefy. Pierwsza  przeznaczona przede wszystkim dla maluszków, którzy do woli mogą korzystać z huśtawek, także tych z oparciem, są tu domki z przeszkodami, zjeżdżalnie i oczywiście piaskownice. Tuż obok wyszaleć się mogą starsze dzieci. Czeka tu na nich wysoka wieża z krętą zjeżdżalnią, metalowe urządzenie do wspinania z długą, prostą zjeżdżalnia, są tu też kolorowe dziwne kulki przypominające atomy, które pewnie tylko dzieci wiedzą do czego mają służyć. Można też powyginać się na zwykłych i niezwykłych (bo trzeba na nich stać a nie siedzieć) huśtawkach, jest też kołowrotek, który przypomina urządzenie, do którego wchodzą chomiki w swoich klatkach.

Zarówno w strefie dla maluchów jak i dla starszych jest miękka, kolorowa nawierzchnia, dlatego wybierając się tu z dziećmi porzućmy w domu szpilki i włóżmy bardziej wygodne i płaskie buty.

Trzecią strefę stanowi linowa konstrukcja, dla wszystkich tych, którzy lubią się wspinać. Tu zamiast tartanu podłożem jest piasek. Miłośnicy szachów mogą z kolei zagrać partyjkę wielkimi pionkami na jeszcze większej szachownicy. Wokół znajduje się sporo ławek i koszy na śmieci, jest też miejsce przygotowane do przypięcia rowerów. Dogodny dojazd metrem sprawia, że częstymi gośćmi są tu nie tylko mieszkańcy Ursynowa ale i innych dzielnic.

Zespół obiektów sportowych wybudowanych w ramach programu Orlik 2012 (boisko piłkarskie oraz boisko wielofunkcyjne do gry w siatkówkę i koszykówkę wraz z budynkiem sanitarno-szatniowym; otwarty 12 grudnia 2008, koszt trwającej 1,5 miesiąca budowy wyniósł 2 mln zł). Na boisku tym 2 marca 2010 roku zagrały ze sobą delegacje Polski i Węgier, na czele z premierami Donaldem Tuskiem i Gordonem Bajnaim.

Budowniczym kościoła był proboszcz parafii pw. bł. Władysława z Gielniowa ks. kanonik Eugeniusz Ledwoch (zm. w kwietniu 2002), organizator i pierwszy proboszcz parafii. Początek budowy fundamentów miał miejsce w 1992. W październiku 1993 kardynał Józef Glemp, arcybiskup metropolita warszawski i Prymas Polski, dokonał wmurowania kamienia węgielnego pochodzącego ze zrębów kościoła św. Katarzyny na Służewie. 

Budowla jest świątynią trzynawową wzniesioną na planie krzyża łacińskiego. Zwieńczona jest czterema kopułami: jedną nad transeptem, drugą nad prezbiterium i po jednej nad każdą z kaplic bocznych. Obok kościoła wznosi się wolnostojąca dzwonnica o wysokości 19 m. Mieści ona dzwon Władysław, wykonany w Odlewni Dzwonów Jana Felczyńskiego w Przemyślu. Dzwon jest cięższy o 1 tonę od wawelskiego dzwonu Zygmunt, który waży 12 600 kg. Ma średnicę 2,4 m, oraz wysokość około 3 m

Pomnik znajduje się przy ulicy Przy Bażantarni 3 upamiętniający czechosłowackiego polityka węgierskiego pochodzenia Jánosa Esterházyego. Pomnik jest darem Węgier dla Warszawy[1]. Autorem popiersia jest węgierski rzeźbiarz János Blaskó. Monument został odsłonięty 15 czerwca 2011 przed kościołem bł. Władysława z Gielniowa w obecności m.in. przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego Węgier László Kövéra.